Σε έναν κόσμο όπου η πληροφορία διαχέεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, η προπαγάνδα παραμένει διαχρονικά παρούσα, προσαρμόζοντας τις μορφές και τις στρατηγικές της. Οι θεωρίες συνωμοσίας, αξιοποιούνται σταθερά και διαχρονικά ως εργαλεία πολιτικής προπαγάνδας, διαμορφώνοντας αφηγήματα που επηρεάζουν την κοινή γνώμη. Όμως, από την άλλη πλευρά, ακόμη και το fact-checking – που υποτίθεται ότι λειτουργεί ως αντίβαρο στην παραπληροφόρηση – δεν είναι πάντα απαλλαγμένο από πολιτικές σκοπιμότητες. Η συζήτησή μας θα εξετάσει τον τρόπο με τον οποίο τόσο η διάδοση ψευδών ειδήσεων όσο και οι μηχανισμοί ελέγχου εγκυρότητας της πληροφορίας μπορούν να αποτελέσουν εργαλεία χειραγώγησης της κοινής γνώμης. Θα συζητηθούν περιπτώσεις fact-checking οργανισμών, ενώ θα αναλυθεί πώς η αμφισβήτηση της πληροφορίας – είτε από «ελεγκτές» είτε από συνωμοσιολόγους – διαμορφώνει τη δημόσια συζήτηση. Μπορούμε να μιλήσουμε για αξιόπιστο έλεγχο εγκυρότητας σε ένα τοπίο όπου ακόμη και (αρκετοί) ελεγκτές της πληροφορίας υπόκεινται σε πολιτικές και οικονομικές εξαρτήσεις;